Minjasafn Reykjavíkur býður gestum og gangandi til sögugöngu fimmtudagskvöldið 16. júní kl. 20. Lagt verður upp frá Grófinni, milli Tryggvagötu 15 og 17. Allir velkomnir og þátttaka ókeypis.
Gengið verður um slóðir Jóns Sigurðssonar í miðbæ Reykjavíkur undir leiðsögn starfsmanna Minjasafnsins en einnig slást með í för íbúar bæjarins frá um 1850.
Menn hafa lengi hatast við Reykjavík, af því hún væri danskt óræsti og mótsnúin öllu þjóðerni en mér finnst það standi í voru valdi að gera hana íslenska, ef vér viljum og ef vér ekki gjörum það, þá er það einþykkni vorri að kenna eða dugnaðarleysi.
Þegar Jón ritaði þetta 1841 bjuggu einungis um þúsund manns í Reykjavík og hana vantaði flest sem eina borg má prýða. Þar var hvorki hótel, leikhús né sjúkrahús, engin prentsmiðja eða blaðaútgáfa, ekki einu sinni fangelsi sem heitið gæti því nafni hvað þá ráðhús. Einungis var þar vísir að barnaskóla og lítil vínkrá í svokölluðu Klúbbhúsi. Sjálfur dvaldi Jón langdvölum í Reykjavík, fyrst fjögur ár eftir að hann lauk stúdentsprófi, þar af þrjú í Laugarnesi, sem þá taldist reyndar ekki til Reykjavíkur. Síðan dvaldi hann þar fjórtán sinnum sem þingmaður, stundum mánuðum saman í hvert sinn. Ingibjörg kona hans var innfæddur Reykvíkingur og enginn staður tengdist honum meir – að undanskildum Arnarfirði og Kaupmannahöfn.
