Áhugavert á safninu

Nýjar bækur og myndir

Bláar stundir, skammtafræði fyrir börn og byggingar í Kína

The Gates
„Undarleg saga fyrir undarlegt ungt fólk“ stendur á titilsíðu skáldsögunnar The Gates (Hodder og Stoughton 2009) eftir Írann John Connolly, sem er betur þekktur sem glæpasagnahöfundur (sjá http://www.johnconnollybooks.com/index.php). Sagan er ætluð börnum og höfundurinn lýsir henni sem blöndu af skammtafræði og satanisma. Sagan segir frá Samuel sem á í foreldravændræðum, auk þess sem nágranni hans ætlar sér að opna hlið helvítis og Samúel, hundurinn hans og demóninn Nurd eru þeir einu sem standa í veginum. Þetta er afskaplega girnileg bók með löngum kaflafyrirsögnum: ‘Hér lærum við um að það er ekki ráðlegt að reyna að særa fram demóna, né almennt séð að fikta í handanheimum.’

blue hour
Ljóð bandarísku skáldkonunnar Carolyn Forcé í blue hour (Perennial 2003) eru hinsvegar á einhvernhátt handanheimsleg, þau búa yfir ilmi og andblæ annarrar (eða annarlegrar) skynjunar. Forsíðumyndin er úr ljósmyndaseríunni ‘My Ghost’ eða draugurinn minn eftir Adam Fuss. Fyrsta ljóðið fjallar svo um sorg og drauga og er einskonar millistig prósa og ljóðs, en stíll Carolyn, eins og margra enskumælandi nútímaskálda, einkennist af löngum setningum og löngum ljóðum. Það lengsta í bókinni nefnist ‘On Earth’ og er að einhverju leyti í anda þeirra félaga T.S. Eliots og Ezra Pounds með tilheyrandi gnægt af tilvitnunum. Lesandinn er leiddur í gegnum stafrófið með endalausum tilbrigðum við endurtekningar og orðaleiki sem eru svo bitastæðir að ég fékk blóðbragð í munninn.

The Final Bet
Það er ábyggilega nóg af blóði í glæpasögu Abdelilah Hamdouchi, The Final Bet (Arabia Books 2008), en höfundurinn er frá Marokkó og bókin virðist hluti af tilraun til að koma arabískum bókmenntum á framfæri til enskumælandi lesenda (sjá vefsíðu útgáfunnar: http://www.arabiabooks.co.uk). Glæpasögur eru afskaplega skemmtileg leið til að kynnast nýjum menningarheimum auk þess sem það er alltaf alveg gasalega gaman að lesa glæpasögur frá fjarlægum og framandi slóðum – eins og vinsældir íslensku glæpasögunnar erlendis vitnar einmitt um.

Chinese Architecture
Fyrir þá sem þrá framandleikann er bókagjöf kínverska sendiráðsins himnasending. Ein af bókunum fjallar um kínverskan arkitektúr, Chinese Architecture: Palaces, Gardens, Temples and Dwellings (China Intercontinental Press), en þar er sumsé fjallað um hefðbundinn kínverskan arkitektúr sem samkvæmt texta á innábroti er einn af þremur megin burðarásum byggingarlistar í heiminum (hinir tveir eru evrópskur og íslamskur). Bókin skiptist í kafla sem lýsa fornum borgum, keisarahöllum, hofum og loks görðum, en að auki eru sérkaflar um skreytingar og vestræn áhrif, auk annars. Þó ekkert komi í staðinn fyrir að standa nærri þessum byggingum þá er bók eins og þessi bæði fróðleg og veisla fyrir augað.

They Only Come Out at Night
Og svona til að halda jarðtengingunni þá er alveg kjörið að setja gömlu rokkkempurnar í Edgar Winter Group, en þekktasta afurð þeirra, They Only Come Out at Night (1972), hefur nýlega gengið til liðs við tón- og mynddeild aðalsafns. Þar má meðal annars hlusta á lagið Frankenstein sem að sögn Wikipedíu ruddi brautina fyrir notkun svuntuþeysara sem aðalhljóðfæris. Hér er ekkert sem kemur á óvart, truflar eða ögrar, bara gott og hollt rokk.

úlfhildur dagsdóttir

Klassískt konfekt og karlaraunsæi

Við höldum áfram að bæta við safn klassískra kvikmynda á Borgarbókasafni.
Því miður er ekki unnt að útvega þessar myndir með íslenskum texta en enskur texti er yfirleitt til staðar.
Af nýlegum viðbótum má nefna:

Jour De Fête
Jour De Fête (1949) eina af fyrstu myndum Frakkans Jacques Tati þar sem hann fer á kostum sem áhyggjulaus póstur í smáþorpi hvers líf umturnast þegar fjölleikahús mætir í bæinn.

Il Deserto Rosso
Il Deserto Rosso (1964) eitt af meistaraverkunum frá blómaskeiði Ítalans Michelangelo Antonionis þar sem fjallað er á myndrænan hátt um firringu einstaklinga í nútíma samfélagi. Með Moniku Vitti og Richard Harris í aðalhlutverkum.

Carmen Jones
Söngleikinn Carmen Jones (1954) eftir Oscar Hammerstein í leikstjórn Otto Premingers þar sem ópera Bizets er færð yfir í herstöð bandarískra blökkumanna í seinni heimstyrjöldinni. Með Dorothy Dandridge og Harry Belafonte í aðalhlutverkum.

Saturday Night to Sunday Morning og The Loneliness of a the Long Distance Runner
Loks má nefna tvö raunsæisdrömu með langa titla. Saturday Night to Sunday Morning (1961) í leikstjórn Karel Reizs með ungan Albert Finney í aðalhlutverki og mynd Tony Richardsons The Loneliness of a the Long Distance Runner (1962) með Tom Courteney í aðalhlutverki. Báðar eru þær byggðar á verkum Alan Sillitoes, eins af áhrifamestu rithöfundum Breta á þeim tíma og fjalla um reiða unga menn í uppreisn við samfélag sitt og tíðaranda auk þess sem þær marka upphaf bresku nýbylgjunnar í kvikmyndagerð og vísa fram til seinni mynda um svipað efni.

Sigurður J. Vigfússon